عرفا بر همين اساس مىخواهند حتى در حقيقت وجود هم دو لا به شرط درست كنند ؛ يعنى غير از اينكه در مفهوم « وجود مطلق » مطلق به معنى به شرط لا و مطلق به معنى لا به شرط داريم [ و در نتيجه دو نوع لا به شرط داريم : لا به شرط قسمى و لا به شرط مقسمى ] ، آيا در حقيقت وجود هم مىتوانيم دو نوع لا به شرط تصور كنيم : لا به شرط قسمى و لا به شرط مقسمى ، يا يك نوع لا به شرط داريم ؟ در بحث عرفانيّات اسفار كه در اواخر بحث علت و معلول آمده است اين بحثها مفصلا مطرح شده است . به هر حال اين بحثها فعلا براى ما ضرورتى ندارد . همان مقدار ضرورت داشت كه ما بدانيم اگر « وجود مطلق » مىگوييم گاهى مقصود مطلق به شرط لا است كه منحصر به واجب الوجود مىشود و گاهى مقصود مطلق لا به شرط است كه در آنجايى كه بحث از حقيقت وجود در مقابل ماهيت مىكنيم منظورمان همين معناست . پس از اين بحث به بحث احكام سلبى وجود مىرسيم .